Vorige week zijn alle zomertrainingen weer geëindigd en nu hebben we al weer een training achter de rug op de ijsbaan.  Veel schaatsenrijders fietsen of mountainbiken, trainen in het bos of de duinen, skeeleren, wandelen  gedurende de zomer om zo goed voorbereid te zijn op het schaatsseizoen. Ja, de meeste schaatsers zijn geen stilzitters. Dat is natuurlijk heel goed en het maakt niet uit op welk niveau: bewegen moet wil je gezond ouder worden. Wil je bij wedstrijden of marathons presteren, dan zul je er voor moeten werken.

Wat nu zo mooi is als je de training in groepsverband kunt doen, is dat het ook nog gezellig is. Er wordt wat afgekletst en gelachen, maar er wordt ook serieus getraind. Afgelopen zomer  was het soms extra zwaar vanwege het hete weer en een enkele keer hebben we het afgeblazen.

De laatste skeelertraining  hebben we ‘feestelijk’ afgesloten met een diploma uitreiking en een traktatie op het grasveld. Bij de laatste bostraining hielden we een picknick in het donker volgens traditie. Bakker van de Ploeg neemt overheerlijke koek mee en we verlichten de picknick met meegebrachte lichtslingers en buitenlampen. Het weer was ons gunstig gezind en we hebben nog wat na gekletst.

Iedereen heeft weer zin om te gaan schaatsen. Veel schaatsplezier!

Teun Wanink was medeoprichter van Schaatstrainingsgroep ’t Zwanenwater in 1965. Schaatsen was zijn sport en  de strenge winter van 1963 was de aanleiding om een trainingsgroep op te richten. Door de vele wedstrijden die in die winter konden worden gehouden, zagen zij dat er heel veel talent hier in de Noordkop zat. Met een groepje werd er de hele zomer getraind in ’t Zwanenwater en de duinen en dan maar hopen op een strenge winter.

In 1971 werd de kunstijsbaan Jaap Eden geopend en nu konden ze de hele winter schaatsen en nog beter presteren bij wedstrijden. Teun verzorgde de trainingen en dat ging er heel serieus aan toe. Als er wedstrijden waren in Amsterdam haalde hij de rijders op en coachte ze. Hij had niet de meest luxe auto.  Soms deed de verwarming het niet en moesten de rijders lang inlopen om maar warm te worden. Ook gaf de ventilator voor de ramen het weleens op en moest de rijder, die voorin zat de ramen droog houden met een doek.  Het kon allemaal in die tijd. Meerdere talenten bereikten de top of sub top van de marathon of het langebaan schaatsen.

De eerste slotavonden met prijsuitreiking van de clubkampioenen waren gewoon bij hem thuis. Hij zorgde er dan altijd voor, dat er een quiz was. Het leidde altijd tot veel vermaak.

Hij was een expert op het gebied van schaatsen slijpen en menigeen heeft het van hem geleerd.

Zijn hobby was oude schaatsen verzamelen. Overal op de wereld had hij zijn contacten en hij wist vele oude schaatsen te verzamelen. Hij kon boeiende verhalen vertellen over hoe hij aan de schaatsen was gekomen, maar ook over de schaatsen zelf. Hij vertelde dat hij zelfs de Russische taal aan het bestuderen was, want in dat land had hij contacten en het was handig, als je iets van de taal wist.

Vaarwel! De herinneringen aan Teun zullen altijd aan Schaatstrainingsgroep ‘t Zwanenwater verbonden blijven.

Na enkel weken rust komen we  weer in actie.  De skeelerlessen draaien al vanaf 13 april.  Er zijn 5 lessen geweest en dat is te zien, want er zijn al veel vorderingen gemaakt. Behendig skeeleren de kinderen om pionnetjes heen, maken ze snelheid, kunnen ze goed remmen of stappen ze zelfs de bocht door.

Vanaf maandag 18 mei worden ook de fietsen van stal gehaald. Onder leiding van Theo van Wel wordt er zo’n anderhalf uur gekoerst. Hij geeft aanwijzingen wat techniek betreft en bouwt aan de conditie.

Dinsdag 26 mei beginnen de conditietrainingen in het bos. Deze training is een combinatie van   spierversterkende oefeningen en opbouw van het uithoudingsvermogen. Ook vormen specifieke schaatsoefeningen onderdeel van de trainingen.

Meer informatie over de trainingen kun je vinden onder het kopje trainingen. Daar staan ook de contactgegevens.

Zondag 15 maart vertrokken we vanuit Schagen met de bus naar kunstijsbaan Thialf in Heerenveen. Dat is niet zomaar een ijsbaan, oh nee! Op die baan willen ook alle buitenlandse schaatsers graag rijden, want er is veel publiek  en dat publiek applaudisseert ook voor hun. Bij wedstrijden heerst er altijd een sportieve sfeer.

Voor ons als amateurs is het ook een mooie ervaring want: geen condens druppels op de ijsvloer, geen witte aanslag, geen wind en dus ideaal om eens te meten met je transponder hoe snel je een rondje kan rijden. Er werden heel wat records gemeten. Wie het wilde kon tips en trucs krijgen van de trainer bv. voor de bocht, start of hoe je meer ontspannen kon schaatsen.

Wat hadden de schaatsers heerlijk geschaatst en wat was het gezellig! Rond half 4 waren we weer terug in Schagen, moe maar heel voldaan.

8 maart mochten jeugdschaatsers meedoen aan een echte schaatswedstrijd met een starter, scheidsrechter en elektronische tijdwaarneming. Ongeveer 190 kinderen deden er aan mee. Met een strak geregisseerde organisatie lukte het om alle kinderen twee keer 100m te laten schaatsen.

Ook van onze club deden er kinderen mee. Van tevoren gingen ze nog snel even oefenen met een start: stilstaan, niet met je schaats over de rode lijn en bij het startschot meteen reageren.

Als bijna echte profi’s stonden ze aan de start en zo snel als ze konden schaatsten ze naar de finish. Wat een enthousiasme en inzet!